Wszystkie historie opisane na tej stronie są prawdziwe i wydarzyły się w nieodległej przeszłości. Są prawdziwe na tyle, na ile prawdziwe być mogą, biorąc pod uwagę, że zostały przepuszczone przez moje – i bohaterów tych opowieści – oczy, pojęcia, języki i doświadczenie.
To historie pojedyncze. Osobiste. Nie-zwykłe. Historie ludzi, którzy poszli swoją drogą. Często w przeciwnym kierunku, niż od nich oczekiwano. Zazwyczaj ryzykując, nie mając pojęcia, dokąd ich to zaprowadzi. W większości przypadków musieli tę drogę przebyć samotnie i tylko od nich zależy, jak daleko dotrą.
Swoją drogą to reportaż (z) drogi, w którym najważniejszą podróżą okazują się napotkani na niej ludzie. To zapis rozmów, które odbyłam, wędrując po Azji. Każda moja rozmówczyni i każdy rozmówca wyruszyli w podróż, nie znając jej docelowego punktu. Niejednokrotnie zostawiając za sobą całe dotychczasowe życie. Każde z nich musiało podjąć decyzję, w którą stronę pójść. Może niektórzy z Was właśnie w tej chwili znajdują się na takim rozdrożu? Może najważniejsze miejsca to spotkania z innymi ludźmi?
Swoją drogą to również notatki z mojej podróży przez Azję, głównie tę „mniejszą”. Notatki z mieszkania tu, pracy i czasu na kwarantannie. Notatki z przemyśleń, obserwacji, lektur i rozmów. Notatki z czasu zarazy, okresów izolacji, w których najbardziej brakuje nam możliwość swobodnego przemieszczania się, ale prawdopodobnie równie mocno doskwiera nam niemożność spotkań z innymi ludźmi. Mam nadzieję, że ludzie, których spotkacie, wchodząc na Swoją drogą, zainspirują Was, żeby znaleźć i podążyć własną.
https://www.facebook.com/swojadrogaisc/
Zrealizowano w ramach programu stypendialnego Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego – Kultura w sieci